Yamaç paraşütü tartışmasız son yılların en pratik uçma aracıdır. Uygun hava şartlarında, 10 kiloluk paraşüt malzemesini sırtlayıp, küçük bir tepeden  havalanarak, planlı veya plansız saatlerce uçulabilir.  Ancak, uçulan malzeme ne kadar pratik olursa olsun, uygun hava şartları; kişiye, eğitime ve malzemeye göre değişkenlik gösterir.  Uçmak için uzun yollar kat eden paraşütçü, bazen paraşütü bile açma imkanı bulamadan yine saatlerce "Uçuş için uygun şartları" beklemek zorunda kalabilir. Hiç uçamamak veya gerisin geri dönmekte çok olasıdır. Yamaç paraşütünün doğasına özgü bu gerçek sabırlı bir sporcu olmayı zorunlu kılar. Diğer seçenek doğayla girilen bir mücadeledir ki genellikle doğanın kazanması, pilotun sakatlanıp veya ölmesiyle son bulur.

Ama uçuş vaat etmeyecek hava şartlarında veya kalkış için bir tepe arama ihtiyacı olmadan da yamaç paraşütüyle uçulabilir. Bir yamaç paraşütü ve sırtta taşınan küçük bir motordan güç alınarak yapılan bu uçuş şekline "Motorlu Yamaç Paraşütü" veya daha yaygın adıyla "Paramotor" denir. Paramotorla uçmak için temel olarak gerekenler; bir araba, düz bir alan ve uygun rüzgardır.

Zaten yetenekli bir uçucu olan yamaç paraşütünün küçük bir motorla desteklenmesiyle oluşan paramotor; daha çok stabil havalarda alçak irtifa uçuş eğlencesi olarak kullanılsa da yetenekleri tabii ki bununla sınırlı değil... Örneğin paramotorla yapılmış 1350 km mesafe, 8000 metre gibi irtifalara rekorları mevcuttur.

Motorlu bir hava aracı olsa da Paramotorla uçmak lisans gerektirmez. Bu yüzden pratik uçuş aleti olarak giderek yaygınlaşmaktadır. Yurt dışı sayıların yanında komik kalsa da ülkemizde tahminen 100-150 civarında paramotorcu bulunuyor. Yine tahmini her yıl bu sayıya 15-20 civarındada katılım oluyor. 2500 civarında olduğu tahmin edilen yamaç paraşütü yapanların da potansiyel bir paramotor kullanıcısı olma ihtimali, maliyetlerinin makulleşmesiyle orantılı olarak daha da hızla artmasını sağlayabilir.